เมื่อ "ความจริง" แสดงให้เห็นตรงหน้า
บางคราวก็ยากยิ่งที่จะ "ทำใจ" กับสิ่งที่เกิดขึ้น

ด้วยว่า จะมากจะน้อย เอาเข้าจริง
ก็ยังมีการฉาบทา "บางสิ่งบางอย่าง"
ทั้งบน "เปลือกนอก" และในพื้นที่ "ส่วนตัว" ด้านใน

"บางสิ่งบางอย่าง" ที่ตนเองก็ไม่อยากจะจดจำ
ว่ากระทำเช่นนั้นไว้ทำไม และเนิ่นนานสักเพียงใดแล้ว

หลายต่อหลายครั้ง จะพบว่า
แม้การกระทำของคนอื่น จะสร้างความเจ็บปวดรวดร้าว
แต่ก็ไม่ยากนัก ที่จะ "ทำใจ"
ทั้งในส่วนที่จะยอมรับ และในส่วนที่ต้องยอมทน

แต่สำหรับการกระทำของตนเอง หรือคนใกล้ชิด
ใช่หรือไม่ว่า มันช่างยากยิ่ง..กระทั่งเพียงจะ "ทำความเข้าใจ"

ไม่ยากที่จะ "ด้านชา" ต่อผู้อื่น
แต่ยากยิ่งที่จะเมินเฉย ต่อทุกสิ่งทุกอย่าง
ที่ตนและคนใกล้ชิดกระทำลงไป

นี่อาจมิใช่ความรับผิดชอบ
นี่อาจมิใช่ความละอาย หรือเกรงกลัวต่อบาปเคราะห์

แต่เป็นความยากเข็ญ
ที่จะต้องยอมรับต่อความล้มเหลว
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
เมื่อยังมีความเชื่อมั่นอยู่เต็มเปี่ยม
ว่าหากกระทำไปอีกทางหนึ่ง ผลจะไม่เป็นไปเช่นนี้

เป็นเรื่องราวของความรู้สึก
ที่มิอาจด้านชาต่อความพลาดผิด ที่ต้องเข้าไปเกี่ยวข้อง
ก็อาจจะเป็นไปได้

แต่จะว่าไปแล้ว ก็ออกจะน่าสนใจ
ในแง่ที่ "คนอื่น" ดูจะไม่คิดเช่นนี้

หรือว่านี่เป็นอีกหน้าหนึ่งของบทเรียน
ที่จำต้องก้าวข้าม

และ "บางคน" ผ่านพ้นมันไปแล้ว?

...............

iPlus@content